Ile UE i jej państwa członkowskie przeznaczyły na Ukrainę od 24 lutego 2022 roku

Zliczenie Instytutu Kilońskiego, to samo co w mapie krajów. Jest niższe niż liczba Komisji na górze strony, bo inaczej wyznaczono zakres. Linia przerywana nie jest prognozą przebiegu wojny — przedłuża jedynie już podjęte decyzje.

Dwa ostatnie słupki nie są prognozą przebiegu wojny. Rozkładają równomiernie do końca 2027 już zdecydowaną, lecz niewypłaconą część pożyczki 90 mld €. Jeśli wypłaty potoczą się inaczej, zmieni się podział między 2026 a 2027 — nie suma obu lat.

Dwie odrębne wielkości, zsumowane: część ponoszona przez budżet UE, którą Instytut Kiloński przypisuje według rzeczywistej składki budżetowej każdego kraju, oraz pomoc dwustronna udzielona bezpośrednio. To zliczenie daje 192,0 mld € i nie pokrywa się z 220,2 mld € Komisji powyżej — inny zakres, nie sprzeczność. Prognoza rozdziela ogólne tempo między kraje proporcjonalnie.

• Wartość wyjściowa głównego licznika. 220,2 mld € na 21 sierpnia 2026, oficjalna liczba Komisji Europejskiej. Licznik startuje od niej i dolicza upływający czas według tempa wybranego scenariusza. Nie szacuje się niczego, czego Komisja sama nie podała.
• Skąd bierze się tempo. Suma wzrosła ze 193 mld € (31.12.2025) do 220,2 mld € — o 27,2 mld € w 232 dni, czyli 42,8 mld € rocznie. Obie liczby pochodzą z różnych publikacji i nie są w pełni porównywalne; wyprowadzone tempo jest więc szacunkiem, a nie wartością urzędową.
• Dwa układy liczb, celowo obok siebie. Główny licznik idzie za Komisją (220,2 mld €). Mapa krajów i oba wykresy idą za Ukraine Support Tracker Instytutu Kilońskiego (192,0 i 194,6 mld €). Różnica bierze się z innego zakresu: Komisja wlicza koszty przyjmowania uchodźców wewnątrz państw członkowskich, Instytut Kiloński nie. Obie liczby są poprawne. Nie zostały ujednolicone, bo ujednolicenie zafałszowałoby źródła.
• Jak powstaje przypisanie do krajów. Pomoc niesiona przez budżet UE rozkłada się według rzeczywistej składki budżetowej każdego państwa członkowskiego. Ten rozkład nie jest nasz — pochodzi z samego zbioru danych Instytutu Kilońskiego (arkusz EU Aid Shares). Do tego dochodzi pomoc dwustronna udzielona bezpośrednio. Obie wielkości są w tabeli wykazane osobno i można je sprawdzić pojedynczo.
• Dane ludnościowe. Wartość na mieszkańca dla całej UE dzieli przez 452,0 mln (Eurostat, 1 stycznia 2026). Wartości krajowe dzielą przez liczbę ludności danego kraju (Eurostat, 1 stycznia 2025). Suma krajów daje 450,6 mln — różnica 1,4 mln to przesunięcie o rok i nie zmienia żadnego wniosku.
• Krzywa przebiegu. 53 wartości miesięczne ze zbioru Instytutu Kilońskiego, kolumna EU members and institutions. Sąsiednia kolumna podaje 373,5 mld € — to wszyscy darczyńcy na świecie, łącznie z USA i Wielką Brytanią. Ta liczba świadomie nie jest tu używana, bo nic nie mówi o UE.
• Słupki roczne. Pokazują, ile dochodzi w każdym pojedynczym roku, a nie sumę skumulowaną. Dla wszystkich lat przyjęto tę samą liczbę ludności; waha się o mniej niż procent i nie zmieniłaby obrazu. Szczyt przypada na 2025, nie na przyszłość.
• Czym są odcinki przerywane. Nie prognozą przebiegu wojny. Rozkładają wyłącznie już zdecydowaną, lecz niewypłaconą część pożyczki 90 mld €, równomiernie do końca 2027. Jeśli wypłaty potoczą się inaczej, zmieni się podział między latami — nie suma.
• Pożyczki są wliczone. Największą pozycją są pożyczki, a nie dotacje. Obciążają budżety tylko w takim zakresie, w jakim nie zostaną spłacone ani pokryte z dochodów z zamrożonych aktywów rosyjskich. Na mieszkańca to zatem rozliczenie, a nie rachunek podatkowy.
• Koszty uchodźców nie trafiają na Ukrainę. Te 17 mld € to wydatki ponoszone wewnątrz samych państw członkowskich. Są w liczbie Komisji, nie ma ich w liczbie Instytutu Kilońskiego — to jedna z przyczyn różnicy.
• Zamrożone aktywa rosyjskie. To, czy powstające z nich dochody mogą być wykorzystywane trwale, nie zostało rozstrzygnięte w prawie międzynarodowym. Liczby zakładają, że pozostaną dostępne — to założenie korzystne. Jeśli się nie sprawdzi, kwota nie zniknie: odpowiedzialność spadnie na budżet UE, a więc na państwa członkowskie.
• Licznik wygładza. W rzeczywistości środki napływają transzami, nie co sekundę. Ruchome liczby obrazują tempo; nie odwzorowują księgowań. Między dwoma stanami danych każde miejsce po przecinku to rachunek, a nie pomiar.
• Zachęcamy do przeliczenia. Wszystkie wartości wyjściowe są podlinkowane w Źródłach, a dane surowe udostępniono jako data.json. Ta strona nie ocenia, czy wydatki są słuszne, za wysokie czy za niskie — pokazuje sumę i ujawnia, jak powstaje.